بیش فعالی در کودکان

بیش فعالی چیست؟

اختلال بیش فعالی، اختلال عدم تمرکز یا ADHD  یک اختلال رفتاری رشدی است؛ علت بروز اختلال ADHD در کودکان ترشح ناکافی هورمونی به نام آدرنالین یا دفامین در مغز است.

علائم بیش فعالی

کودکان درگیر اختلال بیش فعالی معمولا تا سنین زیر ۷ سالگی علائمی از خود نشان نمی دهند؛ بعد ازگذشت این سن علائمی به شرح زیر دارند؛

• مشکل توجه و تمرکز که باعث بروز مشکلاتی در تحصیل کودکان مبتلا به پیش فعالی میشود.
• بی توجه به معلم، بهم زدن نظم کلاس و ایجاد سرو صدا.
• نمیتواند بی تحرک باشدو یک جا بنشیند.
• پر انرژی و خستگی نا پذیر
• لجبازی
• اختلال در خواب
• مشکل ارتباط با دیگران

چگونه تشخیص دهیم کودکی ما مبتلا به بیش فعالی است؟

این باور غلطی است که خانواده های تصور میکنند، چون کودک شلوغ یا پر تحرکی دارند؛ کودکان آنان درگیر اختلال  ADHD است. اصلی ترین مشخصه این اختلال عدم تمرکز است و باعث اختلال در عملکرد کودک میشود. اختلال بیش فعالی میتواند خود را به شکل عدم توان یادگیری یا ناتوانی در ارتباط با همکلاسی ها یا سایرین نشان دهد.

 

علت ابتلا به بیش فعالی (ADHD)

علت بروز این اختلال هنوز روشن نیست، اما محققین بر این باورند که ژنتیک و عوامل محیطی نقش بسزای در به وجود آمدن این اختلال دارد. معمولا در یک سوم موارد ابتلا به ADHD ، ژنتیک نقش مهمی داشته است؛ یکی از والدین فرد مبتلا علائم مشابه ای را دارا بوده اند. عوامل دیگری در زمان بارداری یا زایمان مادر نیز میتواند موثر باشد مانند؛ مصرف مواد یا دارو در حین بارداری، وزن کم نوزاد در زمان تولد، عفونت های مغزی، مسمومیت یا خونریزی در دوران بارداری، تغذیه نا مناسب، استرس و اضطراب شدید در دوران بارداری.

اختلال بیش فعالی در پسران شایع تر از دختران بوده است و از هر ۱۰ کودک، ۱ کودک مبتلا به بیش فعالی است.

روش های درمانی ADHD

درمان اختلال بیش فعالی برای هر فرد متفاوت است و نوع روش درمان با تشیخص پزشک متخصص مشخص میشود.

روش درمان میتواند دارو درمانی یا روان درمانی به تنهای یا ترکیبی از هر دو روش باشد.

درمان دارویی ADHD براساس داروهای غیر محرک استوار و محرک عصبی است. درمان های روان درمانی نیز شامل: رفتار درمانی، گفتار درمانی، درمان شناختی رفتاری، خانواده درمانی ، مداخله در مدرسه، آموزش مهارت هایس اجتماعی است.